افتاب مشرق

یا سامع الدعا
نویسنده : ارامش - ساعت ۳:٥٤ ‎ب.ظ روز جمعه ٩ اسفند ۱۳۸٧
 

یا سامع الدعا! می‏دانم که دعاهایم را

می‏شنوی.

هنگامی که سر سجاده نیاز، من و تو با هم خلوت

می‏کنیم،

 

 فقط دلم به این خوش است که صدایم را می‏شنوی

 

و هیچ گاه از درددل‏هایم خسته نمی‏شوی.

آن‏گاه که زانوی غم بغل می‏کردم، تنها تو

 سنگ‏صبورم بودی و ناله‏هایم را می‏شنیدی.

آن‏گاه که امواج خروشان بلا به سوی من سرازیر

 می‏شد، تو بودی که به فریاد استغاثه‏ام گوش

فرامی‏دادی.

آن‏گاه که دشواری‏های زندگی، یکی پس از دیگری مرا

در تنگنا قرار می‏داد، تو ندای «اَمَّن یجیبُ المضطرّ اذا

دعاهُ و یکشفُ السّوءَ» را از من شنیدی و اجابت کردی.

آن‏گاه که بیماری مرا رنج می‏داد، به ذکر

 

«یا من اسمه دواءُ و ذکرهُ شِفاء» پناه می‏بردم.

  

آن‏گاه که در مرداب گناهانم فرو می‏رفتم،

تو غریو الهی العفو مرا می‏شنیدی و یاری‏ام می‏کردی.

آن‏گاه که از تو درخواستی می‏کردم که به صلاحم نبود

، تو بودی که می‏شنیدی و حکیمانه اجابت نمی‏کردی

 و در گوشم عسی أن تُحبّوا شیْئا و هو شرٌّ لکم را

می‏خواندی.

 

اینک ای خدایی که صدایم را می‏شنوی!

دوست دارم که این بار تو صدایم کنی... صدایم کن!

 


 
comment نظرات ()