افتاب مشرق

نصایح وحکایت بزرگان
نویسنده : ارامش - ساعت ٥:٢۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٧
 

یکى از یاران امیرالمؤمنین (ع ) او را پرسید: آیا به گناهکار این امت سلام کنیم ؟ و او فرمود:
پروردگار، او را شایسته توحید دیده است و شما شایسته سلام نمى بینید؟
و نیز فرمود: در حالى که خود، به کارهاى رسوا کننده دست مى یازى ، بر عمل زشت دیگرى مخند!


عارفى را گفتند: بلایى شناسى که چون کسى بدان درمانده او را رحم نکنند؟ و نعمتى دانى که منعمش را حسد نورزند؟ گفت : فقر

نیکوترین کار، آنست که : به مال خود، پاس آبروى خویش بدارى . و چون با فروتر از خویش نشینى ، پاس آبروى خویش ‍ بدار! و به نیک ، یا بد، پند از برادر خویش دریغ مدار! و از بیقدران بپرهیز! تا شکوهت پایدار ماند و آن که به ناچیزى ، به خشم آید، به ناچیزى خرسند شود. پاسخ به نادان ، خاموشى ست . فرومایه را فروتنى مکن ! که فرمانبرى نخواهد کرد.


مهلب را پرسیدند: دوراندیشى چیست ؟ گفت : غصه ها را فرو بردن ، تا فرصت ها پدید آیند.

 

 

 


 
comment نظرات ()